Het verkrijgen van goede inlichtingen m.b.t tot de samenstelling, activiteiten, munitieopslagplaatsen en plannen van de tegenstander was in IndiŽ, voor elke commandant van een onderdeel dat een eigen patrouillegebied had, van zeer groot belang.

Het verzamelen, controleren en analyseren van de enorme hoeveelheid informatie wordt gedaan door de Militaire Inlichtingen Dienst. (M.I.D).
Heeft de informatie betrekking op het tactische optreden/inzet van een eenheid, dan spreekt men ook wel over de G.I.D., de Gevechtsinlichtingendienst.  In Indie werd de term G.I.D. meestal niet gebruikt maar was deze dienst meer bekend onder de naam I.V.D. of I.V.G. (Inlichtingen Veiligheidsdienst, Inlichtingen Veiligheidsgroep) 

Voor het verkrijgen van inlichtingen kon men putten uit vele bronnen zoals, krijgsgevangenen, patrouilles, spionnen, burgers, publicaties, buitgemaakte documenten, telefoon aftappen en luchtverkenningen. Het is aan de deskundigheid van het personeel van de I.V.D. om deze stroom van inlichtingen op waarde te schatten, te evalueren, te controleren en de juiste conclusies te trekken.
Een I.V.D. groep was samengesteld uit speciaal opgeleide militairen van de M.I.D. aangevuld met Knil militairen en de inlichtingenofficier en soldaten van het onderdeel.
De .I.V.D. bestond feitelijk uit twee takken, de Inlichtingendienst en de Veldveiligheidsdienst. De Veldveiligheidsdienst diende zorg te dragen voor de veiligheid in een bepaald gebied, had een repressieve taak met betrekking tot opsporing en het arresteren van verdachte individuen. Een zeer nauwe samenwerking tussen beide diensten is noodzakelijk voor het verkrijgen van een goed resultaat.  

Na aankomst van de Nederlandse troepen in IndiŽ was er nog niet veel bekend over de sterkte, locaties en plannen van de tegenstander. De reeds aanwezige Engelse troepen waren daar geheel niet in geÔnteresseerd en zorgden slechts voor de beveiliging van de eigen kampementen, verbindingswegen en verder nog enkele belangrijke objecten.
Na het vertrek van de Engelsen moest er dan ook hard gewerkt worden om een goed beeld te krijgen in de organisatie en activiteiten van de tegenstander.
In het te controleren gebied rond de steden waren vele bolwerken van verzet gevestigd. Ook in de steden waren Republikeins gezinde ambtenaren en instellingen actief, zoals op de telefooncentrale te Buitenzorg.
Geleidelijk kreeg men meer grip op de situatie, en op grond van informatie van derden of gevonden documenten konden vele republikeinse organen in de steden, en verzetsgroepen worden uitgeschakeld, dan wel worden gedwongen zich terug te trekken op Republikeins gebied.
In de periode voorafgaande aan de 1e politionele actie werd er veel informatie verzameld over de militaire toestand, het terrein en bouwwerken, zoals bruggen, in het Republikeinse gebied. (Dit gold natuurlijk ook bij de 2e politionele actie van 19 december 1948).


Een voorbeeld van een"scorebord" van in beslag en buitgemaakte wapens van de IVD 3-2 RVA
(Foto, met dank aan Andipo Wiratama)


Tijdens de 1e politionele actie van 21 juli 1947 trok de I.V.D. mee op met de aanvalscolonnes van de Nederlandse troepen. Al direct had de I.V.D. veel werk met het analyseren van de vele buitgemaakte, documenten, het zoeken naar wapenopslagplaatsen en het opsporen en verhoren van onbetrouwbare, vaak door de bevolking aangewezen, personen.
Maar ondanks de grote successen die waren geboekt, wachtte de mannen van de I.V.D. een zware tijd. Het te controleren gebied na de 1e politionele actie was enorm toegenomen waardoor de I.V.D over een groter gebied was verspreid. Daarbij moesten er nieuwe I.V.D. groepen worden opgericht die waren bestemd voor legeronderdelen die organiek niet beschikten over een zelfstandige I.V.D. groep, zoals bijvoorbeeld het 2e Regiment Veldartillerie dat na de 1e politionele actie een eigen patrouillevak kreeg.

Ondanks de moeilijke omstandigheden en het tekort aan personeel heeft de I.V.D. in de gehele periode van het conflict een grote bijdrage kunnen leveren om de activiteiten van de tegenstander te beperken dan wel te voorspellen zodat de commandant van de eenheid, waaronder de I.V.D viel, daar zijn tactiek op kon bepalen. 

(Bovenstaande beschrijving is ook van toepassing op de werkzaamheden van andere IVD groepen die de Indische Archipel actief zijn geweest.)

De foto's zijn gemaakt door Andipo Wiratama in oktober 2009 te Tjisaoek (Cisauk) in een landhuis dat de laatste jaren dienst deed als Chinese Tempel. ( webblog Andipo Wiratama  )Het gebouw bestond uit diverse ruimtes met in slechts een oude teksten op de muur en het scorebord. Navraag bij de reŁniecommissie van 3-2 RVA `heeft verder niets opgeleverd. Wel werd bekend dat de staf van deze artillerie-eenheid die dagen gelegerd was in Tjoeroeg (Curug), op enkele kilometers afstand.